Witraż ze zdjęcia: cała scena podzielona na kawałki kolorowego szkła w ołowianych ramkach, z nasyconymi barwami i światłem przebijającym od tyłu. Rysy twarzy i włosy są domalowane farbą witrażową, więc osoba zostaje rozpoznawalna. Najlepiej wychodzą zdjęcia z mocnymi kolorami i ruchem.
Jakie zdjęcie wybrać: witraż kocha kolor i światło. Najmocniej wyszły u nas zdjęcia o zachodzie słońca, z neonami salonu gier i z kolorowymi rysunkami kredą na chodniku, bo każda barwa dostaje osobny kawałek szkła. Szare, pochmurne zdjęcia dają ciemny, mało świetlisty witraż. Twarz zostaje czytelna, jeśli zajmuje sporą część kadru; przy postaci w oddali rysy znikają w podziale na szkiełka.
Wariant w łuku okna: usuń zakaz łuku okna i dopisz „Umieść witraż w gotyckim, ostrołukowym oknie kamiennej świątyni, z promieniami światła wpadającymi do środka.”
Wariant nowoczesny: dopisz na końcu „Użyj geometrycznego podziału na duże trójkąty i wielokąty zamiast miękkich kształtów, jak w nowoczesnym szkle artystycznym.”
Czy rysy twarzy się zachowają? W dużym stopniu tak, bo oczy, brwi i usta są domalowane ciemną farbą na szkle, tak jak w prawdziwych witrażach. Twarz jest uproszczona do kilku płaszczyzn koloru, więc podobieństwo jest wyraźne, ale stylizowane.
Dlaczego witraż nie ma ramy ani okna? Prompt celowo wypełnia witrażem cały kadr, żeby nadawał się na tapetę i post. Jeśli chcesz okno, użyj pierwszego wariantu.