Szkic ołówkiem ze zdjęcia: realistyczny rysunek grafitem na kremowym papierze z kreskowaniem, rozcieranymi cieniami i niedokończonymi brzegami. Z rogu kadru wchodzi dłoń z ołówkiem, jakby rysunek właśnie powstawał. Twarz, poza i scena zostają takie jak na zdjęciu.
Jakie zdjęcie wybrać: najlepsze są zdjęcia z wyraźnym światłem i cieniem na twarzy, bo grafit buduje bryłę właśnie z cieni — okno, latarnia, ostre słońce o świcie. Ciemne nocne miasto za szybą zmienia się w miękkie, rozmazane tło, co dobrze odcina postać. Drobne wzory, na przykład paski na swetrze, wychodzą bardzo starannie. Kolor nie ma znaczenia, bo efekt jest monochromatyczny; ważniejszy jest kontrast.
Wariant bez dłoni: usuń zdanie o dłoni trzymającej ołówek. Zostaje sam rysunek wypełniający kadr, wygodniejszy do wydruku.
Wariant węglem: zamień „grafitowym ołówkiem” na „węglem rysunkowym” i dopisz „mocniejsze czernie, szerokie, miękkie pociągnięcia i ślady palców na papierze”.
Czy dłoń z ołówkiem zawsze się pojawi? Tak, jest częścią prompta i pokazuje, że rysunek powstaje na żywo. Zajmuje lewy dolny róg, więc wybieraj zdjęcia, w których nie ma tam twarzy.
Dlaczego brzegi kadru są niedokończone? To celowy efekt szkicownika: kilka fragmentów przy krawędziach zostaje w liniach konstrukcyjnych. Środek kadru, z osobą, jest dopracowany najmocniej.