Pixel art ze zdjęcia w stylu gier szesnastobitowych: duże kwadratowe piksele, ograniczona paleta i twarde krawędzie. Pikselizacji podlega cała scena razem z tłem, a kadr i kolory zostają te same. Najlepiej działa na zdjęciach z mocnymi kolorami i jedną wyraźną postacią.
Jakie zdjęcie wybrać: najlepiej wychodzą zdjęcia z mocnymi, kontrastowymi kolorami i prostą kompozycją — neony, zachód słońca, kolorowe witryny, czerwony samochód na pustym parkingu. Duża, wyraźna postać zostaje czytelna mimo niskiej rozdzielczości; osoba daleko w tle zamieni się w kilka pikseli. Tłum i gęste liście zmieniają się w szum. Zdjęcia nocne działają, jeśli mają wyraźne źródła światła.
Wariant z większymi pikselami: w prompcie zamień „około 160 pikseli szerokości” na „około 96 pikseli szerokości” i dopisz „paleta maksymalnie 16 kolorów”. Obraz robi się bardziej surowy i retro.
Wariant ośmiobitowy: dopisz na końcu „Użyj stylu starszych gier ośmiobitowych: bez ditheringu, bardzo uproszczone kształty i najwyżej osiem kolorów.”
Wariant izometryczny: dopisz „Przedstaw scenę w rzucie izometrycznym jak w grach strategicznych, zachowując osobę i otoczenie.” Ten wariant mocniej zmienia kadr.
Dlaczego twarz traci szczegóły? Przy kilkudziesięciu pikselach na całą twarz zostają tylko plamy koloru. Jeśli twarz ma być czytelna, wybierz zdjęcie portretowe, na którym zajmuje większą część kadru.
Czy efekt nadaje się do druku? Tak, bo krawędzie są ostre. Przy powiększaniu gotowej grafiki ustaw skalowanie metodą najbliższego sąsiada, żeby piksele się nie rozmyły.